Między 6. a 10. rokiem życia dzieci intensywnie się rozwijają – poznawczo, emocjonalnie i społecznie. Wraz z tym rozwojem pojawiają się także lęki, które dla rodziców potrafią być niepokojące, a czasem trudne do zrozumienia. Dziecko, które wcześniej było odważne, nagle boi się ciemności, zasypiania samo w pokoju, zgubienia się, włamywaczy, szkoły albo tego, że coś złego stanie się rodzicom.
W tym wieku lęk często wiąże się z coraz lepszym rozumieniem świata. Dziecko zaczyna przewidywać, wyobrażać sobie zagrożenia, myśleć o konsekwencjach. Obawy dotyczą nie tylko tego, co realne, ale też tego, co dzieje się „w głowie” – wyobrażeń, historii zasłyszanych od rówieśników, informacji z mediów czy szkolnych doświadczeń. Lęk przed porażką, oceną, brakiem akceptacji czy ośmieszeniem staje się równie silny jak strach przed ciemnością czy hałasem.
Dla dziecka te lęki są prawdziwe – nawet jeśli dorosłemu wydają się przesadzone lub „nielogiczne”. Bagatelizowanie ich („nie ma się czego bać”, „jesteś już duży”) często nasila napięcie i poczucie osamotnienia. Dziecko potrzebuje dorosłego, który pomoże mu nazwać emocje, poczuć się bezpiecznie i stopniowo nauczyć się radzić sobie z lękiem.
Czasem jednak lęki zaczynają wpływać na codzienne funkcjonowanie: dziecko unika szkoły, ma trudności ze snem, wycofuje się z relacji, staje się nadmiernie czujne lub drażliwe. W takich sytuacjach warto spojrzeć szerzej na to, co dzieje się w jego świecie emocjonalnym, szkolnym i społecznym.
Pomocne bywa wsparcie psychologiczne, które pomaga dziecku i rodzicom lepiej zrozumieć źródła lęku oraz sposoby radzenia sobie z nim w bezpieczny, dostosowany do wieku sposób. Wsparcie pedagogiczne może okazać się ważne wtedy, gdy lęki łączą się z trudnościami szkolnymi, presją ocen lub problemami w adaptacji szkolnej.
U wielu dzieci istotną rolę odgrywa również Trening Umiejętności Społecznych (TUS). Zajęcia te pomagają dzieciom budować pewność siebie, uczyć się radzenia sobie z porażką, napięciem i relacjami rówieśniczymi, co znacząco wpływa na obniżenie lęku i poprawę funkcjonowania emocjonalnego.
Jeśli lękom towarzyszy nadwrażliwość sensoryczna, silne reakcje na bodźce, napięcie w ciele lub trudności z regulacją pobudzenia, warto również uwzględnić diagnozę i terapię integracji sensorycznej (SI), która pozwala lepiej zrozumieć reakcje układu nerwowego dziecka.
W TERAPIS w Wysogotowie (Gmina Tarnowo Podgórne) wspieramy dzieci i rodziny poprzez wsparcie psychologiczne, diagnozę i wsparcie pedagogiczne, Trening Umiejętności Społecznych oraz diagnozę i terapię integracji sensorycznej (SI). Pracujemy z rodzinami z Poznania oraz okolicznych miejscowości, takich jak Skórzewo, Dąbrówka, Przeźmierowo, Palędzie, Dopiewo, Plewiska i Tarnowo Podgórne, pomagając dzieciom przechodzić przez trudny okres rozwojowy z większym poczuciem bezpieczeństwa i zrozumienia.