Wiedza dla rodzica

Wierszyki masażyki

23 stycznia 2015

Wierszyki masażyki często wydają się czymś bardzo prostym. A jednak dla wielu dzieci są jedną z najbezpieczniejszych form kontaktu z drugim człowiekiem. Dają przewidywalność, rytm i jasne granice — a to właśnie tego najbardziej potrzebują dzieci, które łatwo się pobudzają, wycofują albo mają trudność z bliskością.

Dotyk połączony z rymem i ruchem pomaga dziecku lepiej poczuć własne ciało, zorientować się, gdzie ono się zaczyna i kończy. Dla dzieci z trudnościami w integracji sensorycznej to niezwykle ważne doświadczenie — dotyk staje się czytelny, łagodny i oswojony, a nie zaskakujący czy przytłaczający.

Wierszyki masażyki wspierają także regulację emocji. Powtarzalny rytm głosu i ruchu pomaga układowi nerwowemu wyhamować, wyciszyć się i poczuć bezpieczeństwo. Dziecko nie musi nic „robić dobrze” ani niczego udowadniać — może po prostu być, odbierać bodźce i reagować w swoim tempie.

Dla wielu dzieci to również pierwszy krok do akceptacji dotyku i budowania zaufania w relacji z dorosłym. Szczególnie wtedy, gdy wcześniej dotyk był dla nich trudny, nieprzyjemny albo budził niepokój. Wspólna zabawa w masażyki uczy, że kontakt może być przyjemny, przewidywalny i zakończyć się dokładnie wtedy, kiedy dziecko tego potrzebuje.

Z perspektywy rozwoju wierszyki masażyki wspierają nie tylko zmysł dotyku, ale także propriocepcję, świadomość ciała, uwagę słuchową i koncentrację. To proste narzędzie, które — używane świadomie — ma ogromną wartość terapeutyczną.

W TERAPIS wykorzystujemy takie formy pracy w terapii integracji sensorycznej, dostosowując je do profilu sensorycznego dziecka, jego granic i aktualnych potrzeb. Pracujemy nad regulacją, poczuciem bezpieczeństwa i lepszym odbiorem bodźców — zawsze w tempie dziecka.

Jeśli mieszkasz w Poznaniu lub okolicach (m.in. Wysogotowo, Skórzewo, Dopiewo, Dąbrówka, Przeźmierowo, Lusówko, Tarnowo Podgórne), prowadzimy diagnozę i terapię integracji sensorycznej, które pomagają dzieciom lepiej funkcjonować w codzienności — także poprzez tak pozornie proste, a jednocześnie bardzo głębokie doświadczenia jak dotyk i wspólny rytm.